Doel, Hidden Places #4, Sabrina Maes
Doel Dorp

#staycation België, Corona 2020, #4 Den Doel. Dé plaats der plaatsen uit mijn jeugd. Het blijft aantrekkelijk, het blijft in herinnering. Een lange baan waar je 70 mag cruisen, polders einde en ver. Koeltorens die je ziet ook van einde en ver. Haven en industrie in opmars. Godvergeten dorp wat hebben ze jou aangedaan?

Het laatste stuk rechte baan is tegenwoordig afgesloten – begrensd – met een slagboom. Nummerplaat herkenning moet het dorp van verdere teloorgang redden.

Hoe zou het met het reddingsplan zijn?

We rijden voorbij het ‘Gesticht’, dan voorbij de enige pomp die nog rest aan het tankstation van nonkel Kamiel en ik parkeer aan de dijk. Zoals steeds.

Doel, Hidden Places #4, Sabrina Maes
Het Gesticht.

Kijken naar de hemel, de dijk en een bank. Waar ooit ‘het Paviljoentje’ stond. En ik zie in mijn herinnering spelende kinderen, zon, drukte…”de Grote communiefeest” van mijn broer.

Links staat de molen. En ik ben blij dat ik er volk zie: het is dus open voor mijn koffietje.

Doel, Hidden Places #4, Sabrina Maes
De Molen terras
Doel, Hidden Places #4, Sabrina Maes
De Molen

De zon staat hoog aan de hemel. Een kunstenaar werkt secuur zijn schildering af. Enkele jaren geleden had ik hier wel een bijzondere ontmoeting met Kool Koor, één van de belangrijkste Graffiti artiesten ter wereld. Me lucky bastard 😉

Doel, Hidden Places #4, Sabrina Maes
Muurschilderingen op vervallen huizen

De kerk, het Hooghuis, nog steeds bewoond denk ik, geven een blijvende zekerheid. Hoewel het Hooghuis er nu verlaten bij staat. Het kerkhof waar je kuierend tussen de graven overspoeld wordt van inspiratie en verhalen.

Doel, Hidden Places #4, Sabrina Maes
Doel Kerk

Doel wordt voor het eerst vermeld in 1267 als “De Doolen”.

Doel was tot 1977 een zelfstandige gemeente met een oppervlakte van 25,61 km² en telde in 1972 ca. 1300 inwoners. Op 31 december 2007 telde Doel nog 388 inwoners, op 31 december 2014 nog slechts 147 inwoners. 

Vandaag zijn het er nog amper 10.

Mijn grootvader, die op garnalen viste, meerde hier in Doel aan met zijn ‘Clinge 11 en mensen konden de vers gepelde garnalen direct kopen bij aankomst in de haven van Doel.

Het leven komt en vliet, herinneringen. Ze zijn soms schoon, soms schrijnend en met verdriet gevuld. Maar ook wel stoer en krachtig. Het blijft mijn Polder.

’t is waar het leven is geen crèmekar.

Doel, Hidden Places #4, Sabrina Maes
Doel
Ten Noordoosten van de Schelde
Linkeroever
aan de voet van de Kerncentrale, je kan niet missen
Scroll Up