Herinneringen

 

soms wil je ze schrappen

vervagen de krassen

natrappen de tranen

Herinneringen

je kan ze koesteren

als kruimels hamsteren

aan ‘t gevoel verbranden

 

zwoele zwetende zuchtende

adem met gesloten ogen

Brandend verlangen

voorbijgevlogen

 

knarsen doen ze,

ze zijn smeulend heet

vol Verlangen

Smachtend, zacht en kreunend

Om wat ontbreekt in die herinneringen

Een wat als, en hoe zou het zijn

Geweest.

 

Voor zonne-oude-dagen

Met half-wazige dichtgeknepen

ogen

Dromend van weggekraste tranen

Lavend aan die zachte streling

Dat zijn ze

Die herinneringen.

 

©Sabrina Maes – juni 2014

Scroll Up